ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΧΩΡΙΟ

Τυχαία την προηγούμενη Παρασκευή, βρεθήκαμε στο Ολυμπιακό χωριό.

Τι να σας περιγράψω ?

Φοβήθηκα, σουρούπωνε κιόλας..... Ερημιά, ψιλοεγκατάλειψη. Σαν γκέττο ήτανε. Με ενόχλησαν τα συρματοπλέγματα που έφραζαν τις δύο εισόδους, με ενόχλησαν οι φρουροί.

Ξερά τα χόρτα, χωρίς φυτά και τώρα διαβάζω ότι δεν τους επιτρέπουν φυτά και να μην απλώνουν μπουγάδα γιά να μην χαλάσει η εικόνα. .... Δηλαδή το κάθε σπίτι θα έχει στεγνωτήρα MIELE ? Πως το καταλαβαίνουν ? Και γιατί παρακαλω απαγορεύεται να έχουν φυτά στην βεράντα ?

Το εκσκαφέα στην είσοδο Γ με τα μπάζα τον έχουν δεί ? Το κτίριο του ΙΓΜΕ το έχουν δεί που αποτελεί ωδή στο BAUHAUS !!!!!!!!!!!!!!!

Το πνεύμα του Le Corbusier, θα αναπαύτηκε τώρα με το αρχιτεκτόνημα που φτιάξαμε εκεί ψηλά στην Πάρνηθα !!!!!!!!!!!!. Αλήθεια σε λίγο που στις έρημες μεγάλες ευθείες θα αρχίσουν οι κόντρες με τις μηχανές και τα αυτοκίνητα, τι θα κάνουν ?

Τι να σας πω ... Θα ξαναπάω και θα επανέλθω με φωτογραφίες μήπως μου διέφυγε ο χαρακτήρας του οικισμού. Ισως να τα έχω και χαμένα. Πάντως εμένα μου δημιουργήθηκε πολύ αρνητικό συναίσθημα, βλέποντας τα βουβά κτίρια, σεκιούριτι, συρματόπλεγμα......

Κακόμοιρε ΟΕΚ, έχεις να πληρώσεις γιά τα καπρίτσια της Αγγελοπούλου........................

Η Ο ΓΙΑΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΒΟΣ Η ΣΤΡΑΒΑ ΑΡΜΕΝΙΖΟΥΜΕ

Προβληματισμός γιά το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών !!!!!!!!!!!!!!!!!!

Αν κάνετε τον κόπο να διάβάσετε το λινκ θα διαπιστώσετε ότι ο προβληματισμός του δημοσιογράφου αυτοαναιρείται με την παρατήρηση ότι εαν δεν είχαμε το ΕΥΡΟ, θα είχαμε υποτίμηση. Ε, και ? Μα γιά αυτό έχουμε το ΕΥΡΟ γιά να μην ασχολούμεθα με το έλλειμμα τρεχουσών συναλλάγων, αλλά με το έλλειμμα της Κεντρικής Κυβέρνησης και να εστιάζουμε την προσοχή μας στην ανάπτυξη. Που σημαίνει κατ' αρχάς ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ και στην συνέχεια επενδύσεις και πλασσάρισμα της ελληνικής οικονομίας στον διεθνή ανταγωνισμό, σε κλάδους που έχουμε συγκριτικό πλεονέκτημα. Τώρα με την καταστροφολογία και την μουρμούρα δεν προχωράμε.

Ασχολείται κανείς γιά το έλλειμμα στις τρέχουσες συναλλάγες μεταξύ του Νομού Καβάλας και του Νομού Καρδίτσας, όχι βέβαια. Και βέβαια υπάρχει ισοζύγιο συναλλάγων, αλλά το πρόσημο του δεν έχει καμμία σημασία στην καθημερινότητα. ΑΝ έχεις τον τρόπο να χρηματοδοτείς το έλλειμμα, μπορείς να ζήσεις με αυτό χωρίς πρόβλημα και όντας στην ζώνη του ΕΥΡΟ τα ελλείμματα αυτά χρηματοδοτούνται και άμεσα και εύκολα.

Ας αφήσουμε τα δάκρυα και τον προβληματισμό γιά το έλλειμμα και ας ασχοληθούμε με το έλλειμμα στην παραγωγικότητα και στον "πελατοδιωκτικό" χαρακτήρα της ελληνικής οικονομίας. Ας συζητάμε γιά το όσες ξένες επενδύσεις έγιναν στην Ελλάδα και κατά πόσον η Ελλάδα είναι "παίκτης" στον χώρο των Βαλκανίων και της Μ. Ανατολής. (Κάνω μία υπόθεση εργασίας ότι ο ζωτικός μας χώρος είναι τα Βλκάνια και η Μ.Ανατολή).

Το ζητούμενο είναι να πουλήσουμε "ΕΛΛΑΔΑ". Μπορούμε να το κάνουμε αυτό ? Δεν είναι κάτι το απλό αλλά δεν είναι και ακατόρθωτο. Είναι μία συνολική προσπαθεια και σε αυτό ο οικονομικός τύπος έχει να παίξει μεγάλο ρόλο, εκπαιδεύοντας το αναγνωστικό κοινό στην νέα πραγματικότητα που βιώνουμε μετά το 2001 (ένταξη στο ΕΥΡΟ). ΟΨΟΜΕΘΑ !!!!!!!!!!!!!

GAME OVER ?

Σας παραθέτω ένα λινκ από την HAARETZ. Είναι γραμμένο από έναν έφεδρο του στρατού τoυ Ισραήλ, σχετικά με τον πρόσφατο πόλεμο. Περιγράφει το πως τον έζησε αλλά μας εξηγεί και γιά ποίο λόγο γιά πρωτη φορά η νίκη δεν σταφάνωσε τα όπλα του Ισραήλ. Ο πόλεμος είχε χαθεί πρίν ξεκινήσει γιά λόγους όχι στρατιωτικούς αλλά πολιτικούς διότι το εσωτερικό μέτωπο του Ισραήλ ήταν χωρισμένο.

Το γεγονός βέβαια ότι από την άλλη πλευρά είχαν να αντιμετωπίσουν έναν αντίπαλο αποφασισμένο, εξοπλισμένο και εκπαιδευμένο, γρήγορα έδειξε τα τρωτά του Ισραήλ και δεν είναι να απορεί κανείς γιά τους πανηγυρισμούς των Αράβων και την γκρίνια της άλλης πλευράς.

Εντύπωση μου έκαναν δύο παρατηρήσεις του εφέδρου :

• Το μοντέλλο του πολέμου video game δεν πέτυχε τίποτα στους λόφους του Νοτίου Λιβάνου (Βλέπε μοντέλλο πολέμου στο ΙΡΑΚ)

• Ο στρατός του Ισραήλ πείναγε κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων ( με περιπτώσεις βανδαλισμών σε παντοπωλεία και σπίτια και με δηλώσεις των ιδίων των στρατιωτών να ντρέπονται γιά τις αρπαγές των τροφίμων από ανθρώπους που είχαν τν ηλικία των παπούδων τους)

Τι να πει κανείς, θα βιώσουμε μάλλον μεγάλες αλλαγές στην Μέση Ανατολή και Ασία. Η ηγέτιδα δύναμη δεν φάινεται να μπορεί να διοικήσει και ο επόμενος πρόεδρος η προεδρίνα, θα έχει πολλά κάστανα να βγάλει από την φού φού και θα καίνε τα άτιμα........

Ο ΑΦΑΝΗΣ ΗΡΩΑΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ

Με τα τελευταία στοιχεία που δημοσιεύτηκαν, βλέπουμε ξεκάθαρα την συνεισφορά του αφανούς ήρωα/καταναλωτή στην οικονομική ανάπτυξη.

Ας ελπίσουμε ότι το τραπεζικό σύστημα θα συνεχίσει να χορηγεί υγιή δάνεια, γιά να χρηματοδοτηθεί απρόσκοπτα η λειτουργία της οικονομίας.

Υπαρχουν βέβαια κίνδυνοι μπροστά μας αλλά δεν μπορώ να δω κάποιο άλλο δρόμο που θα μπορούσε να είχε ακολουθήσει η οικονομία.

Αν τώρα πετύχουμε να κάνουμε ορισμένες θεσμικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας του Κράτους και παράλληλα στηρίξουμε τουρισμό και γεωργία, ίσως να καταφέρουμε να μετασχηματίσουμε την ελληνική οικονομία και να πετύχουμε ρυθμούς ανάπτυξης σαν τους τωρινούς σε βάθος χρόνου. Η ισχυροί ρυθμοί ανάπτυξης είναι θέμα επιβίωσης λόγω των πολλών υποχρεώσεων πού έρχονται λόγω της γήρανσης του πληθυσμού.

Το μεγάλο μας στοίχημα είναι ο τουρισμός, ένα εξαιρετικά σύνθετο προϊόν, τα βασικά συστατικά του οποίου, ο ήλιο και οι ακτές, μας εδόθησαν ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ.

Το άλλο μεγάλο στοίχήμα, είναι η επώδυνη αρχικά μετάβαση της γεωργίας, σε συνθήκες ανταγωνισμού. Αν στρωθούμε στην δουλειά και ξεχάσουμε τις παλιές καλές εποχές (βλέπε μπαμπακι) ίσως να γίνουμε μία δύναμη στο Agribusiness. Εχουμε όλα τα εφόδια και κυρίως τον ήλιο πάλι με το μέρος μας.

Αυτό που έχουμε εναντίον μας είναι η κακομοιριά, η ενδοσκόπηση, η νοοοτροπία της αρπακτής και το σύνδρομο τυ κακομαθημένου παιδιιού που όλοι του φταίνε και όλοι του χρωστάνε από την ημέρα που γεννήθηκε

Και όλα αυτά, είναι ανάγκη να γίνουν χωρίς να σταματήσουμε ούτε ένα λεπτό να καταναλώνουμε (με μέτρο και σύνεση).

Ενδιαφέροντες καιροί..................................

OTAN H INTERNATIONAL HERALD TRIBUNE αναγνωρίζει...

Διάβασα με έκπληξη το άρθρο στην ΙΗΤ. Οχι στο ALJAZEERA. Κάτι άλλαξε πολύ στην Μ.Ανατολή. Τα μηνύματα έρχονται το ένα μετά το άλλο και από ότι φαίνεται θα δούμε πράγματα και θα τρίβουμε τα μάτια μας. Φαίνετα να σπαει το μονοπώλιο της δύναμης και του αήττητου Ισραήλ. Διαβάστε το link, είναι νομίζω αρκετά διαφωτιστικό. Ισως να προκύψει ένα σύστημα με μεγαλύτερη ευστάθεια ( Γιά το καλό όλων μας)

ΠΟΙΟΣ ΤΕΛΙΚΑ ΝΙΚΗΣΕ ΣΤΟΝ ΛΙΒΑΝΟ ?

Εχουμε τελικά μία κατάπαυση του πυρός που θα παραβιασθεί και στην συνέχεια θα δημιουργηθεί μία ουδέτερη ζώνη και ίσως γιά τα επόμενα 50 χρόνια θα έχουμε μία ακόμη πηγή εντάσεως. Εκτός και αν πρυτανεύσει η λογική και αποτραβηχτούν οι πολέμαρχοι...

Τι ήταν όμως το διαφορετικό αυτή την φορά στην αντιπαράθεση Ισραήλ με τους Αραβες ?

Οτι γιά πρώτη φορά το Ισραήλ οδηγήθηκε να πολεμήσει ένα πόλεμο σε συνθήκες που το ίδιο δεν είχε διαμορφώσει (shaping the battleground).

Οι δύο νίκες του Ισραήλ που θα μείνουν στην αιωνιότητα είναι κατά την γνώμη μου ο Πόλεμος των 6 ημερών του 1967 και η εξαφάνιση της αεροπορίας της Συρίας το 1982. Τότε το Ισραήλ χρησιμοποίησε μεθόδους και μέσα που εντός ελαχίστου χρόνου (λεπτων)δημιούργησαν ένα πεδίο μάχης που ο αντίπαλος ήταν ανήμπορος να αντιδράσει και περίμενε στωικά την ήττα του. Ηταν δύο περιπτώσεις που το Ισραήλ έλαμψε και ακόμη και τώρα συνεχίζει να λάμπει και να αποτελεί αντικείμενο θαυμασμού και να μας κάνει να περιμένουμε σε κάθε αντιπαράθεση με τον Αραβικό κόσμο να βγάλει κάποιο λαγό από το καπέλλο του. Αλλα απ΄ ότι φαίνεται δύσκολοι καιροί γιά μάγους...

Στην φετεινή αντιπαράθεση όμως, φάνηκε ότι ο αντίπαλος ήταν κατ'αρχάς αποφασισμένος να πεθάνει ( αυτός δεν είναι εύκολο να το πετύχει κανείς, δηλαδή να μετασχηματίσεις ένα κουρέα η ένα μανάβι, ένα γεωργό, που ζει σε ένα χωριό σε ένα μικρό πολέμαρχο)

Στην συνέχεια φάνηκε από την αρχή ότι η δύναμη πυρός της Χεζμπολάχ ήταν σημαντική. Ξεκίνησε με μία εντυπωσιακή επίδειξη δύναμης με την προσβολή του πλοίου απο πύραυλο και στην συνέχεια από τις ιδιαίτερα υψηλές απώλειες του Ισραήλ σε άνδρες και σε πολλές καταστροφές αρμάτων ΜΕΡΚΑΒΑ που υποτίθεται ότι είναι ειδικά σχεδιασμένα γιά αντάρτικο.

Ο λόγος ήταν οι ειδικές αντιαρματικές ρουκέττες που διέθεταν οι άνδρες της Χεζμπολάχ, που καταστρέφουν τους θώρακες των αρμάτων. Βέβαια δεν είναι μόνο τα βλήματα αλλά και ο μετασχηματισμος του γεωργού σε πολέμιστή, να σταθεί απεναντι στο άρμα που εφορμά, να σκοπεύσει, και να ενεργοποιήσει το βλήμα, προδίδοντας την θέση του)

Ενα είναι το σίγουρο, ότι με το που ξεκίνησε το Ισραήλ τον χερσαίο αγώνα, οι άνδρες της Χεζμπολάχ δεν ετράπησαν σε φυγή, αλλά συνέχισαν να παρενοχλούν τόσο στο έδαφος όσο και με επιθέσεις την Χάιφα.

Επίσης γνώριζαν ότι το Ιστραήλ με τα αερπλάνα άνευ πιλότου θα παρακολουθεί τα παντα και φρόντισαν να "καθοδηγήσουν" την αεροπορία του Ισραήλ σε βομβαρδισμούς που δημιούργησαν μία έκρηξη αποτροπιασμού από τα διεθνή ΜΜΕ. (Αλλη μία επιτυχία της Χεζμπολάχ σε ένα ολοκληρωτικό πόλεμο που συμμετέχουν όλοι, από τα μωρά που θα θυσιαστούν μέχρι τους φωτογράφους που πειράζουν τις φωτογραφίες προς το δραματικότερο, διότι ως γνωστόν ο σκοπός αγιάζει τα μέσα...)


Και τώρα τι ?

Η διάχυση της τεχνολογίας, σε συνδιασμό μέ κάποιους ικανούς ηγέτες, που αναδείχτηκαν μέσα από τον συνεχή υπόγειο πόλεμο με τις Υπηρεσίες Ασφαλείας του Ισραήλ που δεν χαρίζουν κάστανα, έχει καταστήσει την Χεζμπολάχ, ένα αντίπαλο με αρκετή δύναμη και εμπειρία να δημιουργεί στο Ισραήλ, ίσως τον μεγαλύτερο πονοκέφαλο από την εποχή της ιδρύσεως του.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε, αν οι ηγεσίες του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ θα κάνουν ότι έκανε ο Σαντάτ μετά το τόλμημα της διάβασης της διώρυγας και θα έχουμε μία συμφωνία ειρήνης η ενα πολύ πολύ μακρύ πόλεμο συνόρων.


Πάντως το γεγονός ότι ανά πασα στιγμή η Χάιφα μπορέι να βομβαρδιστεί ίσως να κάνει το Ισραήλ να καταλάβει ότι έχει αλλάξει ο κόσμος. Δεν είναι ότι δεν έχει δύναμη, οργάνωση, τεχνολογία, ικανότητες κλπ. Εϊναι ότι και η άλλη πλευρά έχει πρόσβαση σε τεχνολογίες και μεθόδους οργάνωσης που καθιστούν την αντιπαράθεση....αντιοικονομική

Η ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ....

ΤΕΛΙΚΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ η ΟΧΙ

Διαβάζοντας τις οικονομικές στήλες των εφημερίδων, κάτι δεν μου παει καλά. Τελικά υπαρχει κρίση στην οικονομία η όχι. Η επίσημη γραμμή των εφημερίδων και των καναλιών είναι ότι ο μέσος έλληνας περίπου λοιμοκτονεί. Ερχονται όμως τα στατιστικά στοιχεία και βλέπουμε ότι μάλλον δεν λοιμοκτονούμε, διότι αν λοιμοκτονούσαμε δεν θα βλέπαμε άυξηση στις λιανικές πωλήσεις, αύξηση σε οικοδομική δραστηριότητα, κίνηση φορτηγών στους δρόμους, αύξηση στις πωλήσεις σε εστιατόρια ( Δηλαδή ποίοι πάνε και τρώνε, μόνο οι κάτοικοι της Εκάλης και του Ψυχικού, ας σοβαρευτούμε λίγο) κλπ κλπ.

Δεν λοιμοκτονούμε, ένα μέρος του πληθυσμού πιέζεται, αλλά ένα άλλο, πολύ μεγαλύτερο ευημερεί. Αν δεν είναι έτσι, τότε κάτι παει στραβά με τα νούμερα.

Και βέβαια η ανάπτυξη χρηματοδοτείται από δάνεια αλλά σε ποίο μέρος του πολιτισμένου κόσμου δεν γίνεται αυτό ? Και από ότι φαίνεται έχουμε δρόμο ακόμη μπροστά μας γιά περαιτέρω χρηματοδότηση της διαβίωσης μας.

Το πρόβλημα θα προκύψει αν γιά κάποιο λόγο σταματήσει η πιστοδότηση. Αλλά αυτό από μόνο του δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο γιά να ανάσχεση της ανάπτυξης.

Ας ελπίσουμε ότι το τραπεζικό σύστημα θα παίξει σωστά τον ρόλο του και θα δίνει χορηγήσεις με σωστά τραπεζικά κριτήρια, κάτι που μέχρι τώρα φαίνεται να κάνει.

Αρα που είναι το πρόβλημα ?

Μας είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι λειτουργούμε στην ζώνη του EURO και σαν πολιτισμένη χώρα έχουμε απειλές αλλά και ευκαιρίες ? Και από ότι φαίνεται κάποιοι έχουν αρπάξει τις ευκαιρίες, γιά όσο υπαρχουν, από τα κέρατα και προχωρούν μπροστά. Κάποιοι άλλοι μεμψιμοιρούν και προασπίζουν τον Εθνικό πλούτο... Μα είμαστε στα συγκαλά μας ? Είναι δυνατόν να μιλάμε γιά κρίση όταν μία χώρα απορροφά 1 εκατ μετανάστες ? Που δουλεύουν αυτοί ? Ποίοι τους πληρώνουν ? Ποίοι αγοράζουν τις υπηρεσίες που προσφέρουν ? ΟΛΟΙ ΜΑΣ !!!!!!!!!!!!

Εδώ κάπου οι οικονομικοί μας δημοσιογράφοι έχουν ευθύνη να εκπαιδεύσουν τους αναγνώστες στην νέα πραγματικότητα, διότι θα έχουμε και κρίση αλλά όσο διαρκεί το παρτυ ας το απολαύσουμε και να μάθουμε να λειτουργούμε σαν οικονομικά σκεπτόμενοι άνθρωποι και όχι σαν τριτικοσμικοί κακομοίρηδες. Εχει μπροστά της τεράστιο έργο η οικονομική δημοσιογραφία, να ελέγχει, να ενημερώνει αλλά και να εκπαιδεύει τους αναγνώστες.